گفتوگو ميكند و شيوع طاعون را در اتريش و باواريا در سال بعد شرح ميدهد و ميگويد كه طاعون ناشي از زمين لرزه بوده است. فصل 25 درباب تندر و آذرخش (همچنين فصل ديگري در مقالهٴ سوم) اشارهاي ضمني به سلاح آتشي دارد، كه ثابت ميكند اين سلاحها در اواسط سدهٴ چهاردهم در رگنسبورگ شناخته شده بود.
3. دربارهٴ جانوران، 69 فصل دربارهٴ چهارپايان، 72 فصل دربارهٴ پرندگان، 20 فصل در عجايب درياها (از قبيل سوسمار آبي، سگ آبي، گراز آبي، اسب آبي، پري دريايي؛ و بسياري از اين عجايب را نميتوان شناخت)، 29 فصل درباب ماهيان (از جمله بالن، خرچنگ آب شيرين، صدف، ((ماهي كشتيبند)) و دستكم چهارتاي ديگر، كه نميتوان تشخيص داد)، 37 فصل دربارهٴ مارها، 31 فصل دربارهٴ كرمها (يعني غالباً حشرات و در عين حال وزغ، غوك، حلزون، زالو، عنكبوت، كرم خاكي و دستكم يك جانور افسانهاي).
4. دربارهٴ درختان، 84 فصل. فصل 42 راجع به درختان بلوط حاوي اشارهاي به مازو، كه بد فهميده شده. كرمهايي كه در آن يافت ميشود براي پيشگويي هوا بهكار ميرفت.
5. دربارهٴ علفها، 89 فصل.
6. دربارهٴ سنگهاي قيمتي، 86 فصل. فصل 3 دربارهٴ ((الماس)) كه براي كشتيراني بهكار ميرود. فصل 50 درباب مغناطيس پر از خرافات است. اشتباه كنراد در مورد الماس و سنگ مغناطيس و داستانهاي موهومش حاكي از فقدان كامل روح نقد است.
7. دربارهٴ فلزات، فلزات هفتگانه: طلا، نقره، طلاي نقرهدار، مس، سرب، روي، آهن، جيوه، زرنيخ زرد و گوگرد.
8. درباب عجايب، از خواص شگفتانگيز رودها و چشمهها و همچنين آدمهاي عجيبالخلقه.
در مقالههاي چهارم تا هفتم اشارات زيادي به خواص پزشكي و ساير خواص گياهان و كانيها شده است. او همهٴ مطالب توماس را نقل كرده، ولي در آنچه آورده توصيفاتش مشروحتر است. منابع كتبي او ظاهراً همان منابع توماس كانتمپري بوده، تفاوت آنها را تنها با مقايسهٴ دقيقتر دو متن ميتوان مشخص كرد.
كتاب علمي ديگر كنراد كرات فلكي است كه ترجمهٴ آزادي است از كتاب افلاك ساكروبوسكو (سيزدهم ـ 1)، احتمالاً آن را پيش از
دربارهٴ طبيعت نوشته و حتي شايد پيش از رفتنش به رگنسبورگ. كتاب
افلاك ساكروبوسكو يكي از رايجترين كتابهاي درسي علمي در سدههاي ميانه بود، شهرتي كه ناروا نبود، زيرا گزيدهاي بود از نجوم عربي (بيشتر عرفاني)، كه در آن هنگام كوتاهترين راه دسترسي به معلومات نجومي بهشمار ميرفت. كتاب
كرات كنراد نخستين كتاب درسي نجومي و فيزيكي به زبان آلماني بود، ولي از شهرت كتاب اصلي